పెళ్ళాం అనుకోని అత్త పూకు ఇస్తరాకు చేశాను – మొదటి భాగం

సిటీ చేరిన దివాకర్ వైజయంతికి ఫోను కొట్టాడు. వైజయంతి వాళ్ళమ్మ ఫోనెత్తి”దివాకర్ నీకు ఫ్యామిలి ఇన్ హోటల్లో ఒక సూట్ రూము బుక్ చేసా అందులో చేరిపో. ఒక్కడివే వుండు. ఫ్రెండ్సు గట్రా అలవ్ చెయ్యకు. సరేనా”అంది.”ఒక్కడినే ఎందుకు?””ఎందుకో నీకు తెలుసని నాకు తెలుసు. ఫోన్ పెట్టేయ్యి . ఈ నాలుగు రోజుల్లో వీలు చూసుకుని వస్తా. నీ మీద మనసు లాగుతుందిరా. చాలా గ్యాపోచ్చిందికదా. నా బుజ్జి నీ బాచీగాడితో తొక్కుడు బిల్లాటకై ఆరాటపడుతున్నది. నామనస్సు కూడా గుంజేస్తున్నది.””అంటే అక్కడ నీ కూతురుకు మొగుడితో శోభనం, నీకు నాతోమలి శోభనమా. ఆంటి నాక్కూడా నీ పూవు మకరందాన్ని జుర్రుకోవాలని తెగ మనస్సు లాగేస్తున్నది. నేనోచ్చిమ్దే నీ పంగ పూకు కోసం.””ఒరేయ్ నేను పెళ్ళి పనుల్లో బిజీగా వున్నా నీ మాటలల్తో రెచ్చగొట్టకు. నీ మాట లింటుంటే పనులు మానేసు కొచ్చి నీ పక్కలో దూరాలనుంది. ఫోన్పెట్టేస్తున్నా రంకు మొగుడా” అని టక్కున ఫోనేట్టిసింది.”హుమ్..రెండు మూడు రోజులు పస్తే.. చూద్దాం పెళ్లికొచ్చిన వైజయంతి ఫ్రెండ్సు ఎవ్వరైనా దొరుకుతారేమో” అని మనస్సులో అనుకుని, హోటల్ కెళ్ళి, తానెవరో చెప్పాడు. రిసెప్షనిష్ట్ నవ్వుతూ మీ కోసం సూట్ బుక్కయిందంటు సెకండు ఫ్లోరులోని సూట్ తాళ మిచ్చింది. కీ తీసుకుంటూ రిసెప్షనిస్ట్ వైపు పరిశీల నగా చూసాడు. 25ఏళ్ళుఉంటాయి. చామన ఛాయ, అయిన నల్లకలువ లంటి కళైన ముఖం. అందమైన పెదాలు, వెన్నెలను మింగేసినట్లున్న అందమైన నవ్వు, తీర్చి దిద్దినట్లున్న కనుబొమ్మలు. ఆలిచిప్ప లంటి కళ్ళు, జుంటి తేనెను పులుముకున్నట్లు గులాబి రంగు లిప్స్టిక్ రంగుతో మెరుస్తున్న పెదాలు, రాశి ఎదతో పోటి పడుతున్నట్లున్న స్తనద్వయం. పెళ్ళయ్యినట్లుంది, జాకెట్ పైన, పైటచాటుగా నల్ల పూసల తాడు కన్పిస్తున్నది. 5అడుగుల 8అంగుళాల ఎత్తున్నట్లుంది. అంత లావుకాదు, సన్నం కాదు సరైన దేహా కృతి. కీ తీసుకుంటున్నప్పుడు, రిసెప్షనిస్ట్ వేళ్ళు తాకాయి. వొళ్ళు తిమ్మిరిగా అన్పించింది. కళ్ళెత్తి చూసాడు. వెన్నెలంత చల్లగా తియ్యగా చప్పుడవ్వకుండా, అరవిచ్చిన లేత గులాబీ రెక్కల్లా పెదవుల్ని కదిల్చి నవ్వింది. కళ్ళలోకి సూటిగా చూసింది. ఆ చూపులు గుండెల్లో సూటిగా గుచ్చుకుని అక్కడే పర్మనెంట్గా ఉండి పోయాయి. ఆ నవ్వు దివాకర్ మనస్సు ఎడారిలో ఇసుక తుఫాను రేపింది. దివాకర్ కూడా నవ్వుతూ “మీకు అభ్యంతరం లేక పొతే బాపుగారి బొమ్మలా అందగా వున్న మీ పేరు తెలుసు కోవచ్చా” అన్నాడు. దివాకర్ మాటలు ఆ అమ్మాయికి తగలాస్సిన చోటే తాకాయి. అమ్మాయి ముఖం చిచ్చు బుడ్డిలా వెలిగింది కిసక్కున నవ్వి “నివేదిత”అంది. ముత్యల్లాంటి తెల్లని పలువరుస మీద, కాంతి పడి తళుక్కున ఎర్రటి పెదాల మధ్య మెరిసాయి. “అబ్బా” అంటు దివాకర్ హృదయం వెన్నెల స్నానం చేసినట్లయ్యింది.”హో నైస్ నేమ్.. నాకిష్ట మైన పేరు. బైదిబై ప్లీజ్ టు మీట్ యూ”అంటు చేతిని ముందుకు చాపాడు, సూటిగా చూస్తూ. నివేదిత కూడా నవ్వుతూ షేక్ హ్యాండిచ్చింది. మల్లెపూలంటి నివేదిత చేతి స్పర్శకు దివాకర్ మనస్సుకు మత్తుగా అన్పించింది. చేతిని మెత్తగా వత్తి వదులుతూ”సో వుయ్ ఆర్ రాధాకృష్ణులం.. సీ యూ” అన్నాడు నివేదిత కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ. దివాకర్ మంత్రం పనిచేసి నట్లుంది. నివేదిత కళ్ళల్లో సిగ్గు మందారాలు పూచాయి. నల్లని బుగ్గలు కొద్దిగా కుంకుమ రంగు పులుముకున్నవి. చేతుల్లో తడబాటు కనపడుతున్నది. గుటకలు వేస్తున్నది సంకోచంతో. సిగ్గు భారం తో కళ్ళు అరక్షణం కిందికి వాల్చి, మల్లి మెల్లిగా కనురెప్పలెత్తి దివాకర్ వైపు ఆనివేదితనగా చూసింది.”యూ ఆర్ వెల్కం సర్” అంది ఆడు కోకిల్లా మత్తుగా. నివేదిత కళ్ళల్లో తనపట్ల ఇష్టం కనపడింది. “వెళ్ళేలోపు వీలుంటే గోకొచ్చు” అనుకుని, నివేదిత వైపు చూస్తూ “వుంటా” నన్నట్లు తలవూపి లిప్ట్ కేసి నడిచాడు. వెళ్తున్న దివాకర్ను ఆల్చిప్పల్లాంటి కళ్ళను విప్పార్చుకుని ఆనివేదితనగా చూస్తూ వుండిపోయింది. ఎదలో ఎదో గుచ్చుకున్న భావన. తన కిష్ట మైంది దూరమవుతున్న ఫీలింగు నివేదితలో. కొందరితో ఎన్నో ఏళ్లగా పరిచయమున్నామనకు ఎటువంటి ఫీలింగ్సు మదిలో కలగవు. అదేమిటో కొందరితో పరిచయం కొన్ని క్షణాలైన ఆ అనుబంధం ఎన్నో ఏళ్లబంధంగా మనస్సులో నాటుకుంటుంది. దివాకర్ పై నివేదితకు కల్గిన ప్రేమో, ఇష్టమో ఏదైతే నేమి, వారి మధ్య ఎంత దూరం వెళ్తుందో కాలమే చెప్పాలి. రూములో చేరి 15 నిమిషాల పాటు స్నానం చేసి నీటుగా తయారైయ్యాడు.కిందికి రిసెప్షన్ వద్దకెళ్ళి పెళ్ళి కొచ్చిన వారిలో తనకు తెలిసిన వారున్నరేమో తెలుసుకుందామని, గదికి లాక్ చేసి, లిప్టు వద్దకొచ్చాడు. లిప్టు 4వ ఫ్లోరులో ఉన్నట్లుంది. బటన్ నొక్కాడు. లిప్టు వచ్చి డోరు తెరచు కున్నాక చూస్తే, అందులో వున్నా ఐదుగురు ఆడోళ్ళే. వాళ్ళ అలంకరణ చూస్తే పెళ్లి కొచ్చిన వారే కాకపొతే ఆడపెళ్ళి వారో మగ పెళ్ళి వారో తెలియడం లేదు. అందరు నడి వయస్సు ఆడోళ్ళు.వాళ్ళమధ్య తాను గోపికల మధ్య గోపాలుని లావుందనుకుని లోపలి వెళ్ళాలా వద్ద అని సంశయ పడుతుంటేఅందులో ఒకామె దివాకర్ను చూసి.”అల్లుడు నీవా పెళ్ళికొచ్చావా”అంది . ఎవ్వరా అని చూస్తే పార్వతి అత్త సునందమ్మ. ఆశ్చర్యంగా దివాకర్” హోఅత్తా నీవేమిటి ఇలా”సునందమ్మ లిప్టు నుండి బయటికి వచ్చి,లోపలున్న వారితో “నాకోడలు అన్నయ్యా.మాట్లాడి వస్తా మీరెల్లండి”అంది.అప్పటి వరకు ఎదో అండమాను జైలులో బందీగా వున్నట్లు వున్న సునందకు అల్లుని చూడగానే హాయిగా అన్పించింది. పెళ్ళిమొగుడు తరుపున వచ్చింది సునందమ్మ. పెళ్ళిపనులన్నీ మ్యారేజి ఇవెంట్ వాళ్ల కివ్వ డంతో సునందమ్మకు చెయ్యాలిసిన పనులేవి లేవు. పెళ్ళికివచ్చిన వారితో ఇల్లు ఇరుకవ్వడంతో పెళ్ళికొచ్చి న చుట్టాలతో పాటు సునందమ్మను అదే హోటలుకు పంపారు. సునందమ్మతో పాటు రూములో వున్న వారెవ్వరు సునందమ్మకు తెలిసిన వారుకాదు. వాళ్ళలో వాళ్ళు గలగలా మాట్లాటేసు కుంటుంటే మూగ దానిలా, బోనులో చిక్కుకున్నఎలుకలా అల్లాడుతున్న సునందమ్మకు దేవునిలా కోడలు అన్న దివాకర్ కనపడ్డంతో పోయిన ప్రాణం లేచొచ్చి నట్లయ్యిమ్ది. అందుకే బతుకు జీవుడా యని లిప్టు బయటకొచ్చింది. తనోచ్చిన పెళ్లికే అత్త సునందమ్మ వచ్చిందని అర్థమయింది. ఎటొచ్చితాను అమ్మాయి తరుపు,అత్త అబ్బా యి తరుపు. దివాకర్తో తన పడుతున్న ఇబ్బంది చెప్పి”నిన్ను చూసాకా మనస్సు కుదట పడింది, మాట్లాడటానికి ఒకమనిషివి దొరికావు. ఉదయం నుంచి మాట్లాడేమనిషి లేక గట్టున పడిన చేపలా గిలగిల లాడాను. నిన్ను చూసాకా నా ప్రాణానికి తెరిపోచ్చింది. గంటో అరగంటో నీతో కాలక్షేపం చెయ్యొచ్చు” అందిసునందమ్మ. ఆడోళ్ళు 5నిమిషాలు నోరిప్పకుండ ఉండటం గగనం. అలాంటిది ఉదయం నుండి అంటే . అత్త మీద దివాకర్కు జాలేసింది.ఎంతైనా అక్కకు స్వయానా అత్త. అత్తా కోడళ్ళు సఖ్యంగా వుండాలంటే నేను ఈ మాత్రమైనా సహాయం చెయ్యాలను కున్నాడు.”అత్తా ఆగదిలో నీకంత ఇబ్బంది గుంటే ,నీ కభ్యంతరం లేకుంటే నాగదికోచ్చేయ్యి,నేనేలాగు ఒంటరి గున్నాను.””నిజమా?నీ ఫ్రెండ్సు వస్తారేమా ఆనక.నీకిబ్బందేమో తరువాత””అలాంటిదేమి లేదు. అయినా నీకన్నవారేమి ఎక్కువకాదు. పద నీ లగేజి ఎక్కడుంది అంటు లిప్టు వైపు అడుగులేసాడు.5నిమిషాల్లో సునందమ్మ తన లగేజితో దివాకర్ సూటులోకి వచ్చింది. గది విశాలంగా వుంది, రెండు భాగాలుగా, తగినంత ఫర్నిషరు వుంది. రూము వాతావరణం చూసి హాయిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. గది కొచ్చిన వెంటనే ఫ్రెష్ అప్ అవ్వటానికి బాతురూములో దూరింది. దివాకర్ రిసెప్షను కు ఫోను కొట్టాడు.నివేదిత పోనేత్తింది.”హయ్ నివేదిత”అన్నాడు గొంతులో ప్రేమను వోలకపోస్తూ. దివాకర్ గొంతు వినగానే గోపాలుని మురళీ గాన మిన్న గోపికయ్యింది. నివేదిత వొళ్లంత ఒకటే పులకింత.”హాయ్ దివాకర్..నీకేవిధంగా సహాయ పడగలను.ఏమి కావాలి” తను కూడా గొంతులో తియ్యదనాన్ని మత్తు ను నింపుకుని, మాటల్లో దివాకర్ పై తనకున్న మరులు తెలిసేలా మత్తెక్కిన ఆడు కోయిల్లా మాట్లాడింది. నివేదిత మత్తెక్కించే స్వరం వినగానే, దివాకర్ దేహంలో కూడా ఒక రకమైన ఉత్తేజం ఉద్రేకం కల్గింది. మా ఇద్దరి కెమిస్ట్రీ బాగా కుదిరే టట్లుంది. పెళ్ళయ్యాక నివేదితతో ఒక వారం పాటు ఎక్కడికైనా చెక్కేయ్యాలి” అనుకున్నాడు.”నివేదిత డార్లింగు నీవు నాకు ఆ విధంగా సహాయ పడగలవు. చేస్తావా ఆ సహాయం. తీరుస్తావా నా మురిపెం” అన్నాడు చిన్నగా మత్తుగా నవ్వుతు. దివాకర్ ఏమి కావాలన్నాడో నివేదితకు అర్థమయ్యింది.కృష్ట అంత త్వరగా డైరెక్టుగా అడిగేసరికి ఆశ్చర్య పడింది. “ఏమో అనుకున్నాను.గురుడు ఫాస్టే. చనువిస్తే చంక నెక్కడం కాదు.మంచ మేక్కిస్తాడు.నాటి బోయ్”అనుకుంది మనస్సులో”ఏయ్ ఏమిటా దైర్యం మన పరిచయమై పది నిమిషాలైన కాలేదు.అలా డైరెక్టుగా అడిగేస్తావా నాగురించి ఏమనుకున్నావు” బెట్టు సరిగంది.”కాని నాకు మన బంధం ఇనాటిది కాదనిపిస్తుంది. ఎన్నో ఏళ్లగాకొనసాగుతున్న ప్రేమ బంధ మన్పి స్తుంది. మల్లె పూలంటి మరులు కొల్పే నీ నవ్వు, గుండెలను బాణాల్లా తాకే నీవలపు చూపులు. మతైక్కించే నీ వలపు మాటలు నన్ను నీ దాసుణ్ణి చేసాయి. అప్పుడే అక్కడే నా మనస్సక్కడోదిలేసి వచ్చా. కావల్సితే చూడు అక్కడే నీపాదాల చెంత నా మనస్సు తారాడుతూనే వుంది”.దివాకర్ మాటలకు గట్టిగా పకపకమని నవ్వింది. అదృష్టం రిసెప్షన్ వద్ద ఎవ్వరు లేరు. నివేదిత నవ్వు దివాకర్ గుండెల్లో గిలి గింతలు పెట్టింది.నవ్వు వినటానికి హాయిగా వుంది.”ఇలాంటి మాటలాడే మా ఆడోళ్ళను బుట్టలేసు కుంటున్నావా కన్నయ్యా, గోపికాచోరా””ఛా అలాంటిదేమీ లేదు. నాగుండె చప్పుడు చెపుతున్న మాట, కావాల్సితే నాగుండె మీద చెవి ఆన్చి విను,ఇక్కడి కొచ్చినప్పటి నుండి నా గుండె రాధా రాదా యని కొట్టుకుంటున్నది. ఎర్రగా పండిన నీ అరచేతుల మీదోట్టు.””అమ్మా దొంగ నాచేతుల గోరింటాకు కూడాచూసావా””వుమ్ అంతేకాదు. నీ ఎత్తైన గుండెల్లో కొత్తగా కొలువైన నారూపాన్నిచూసా.””అబ్బా.నాగుండెల్ని దోచేసావురా””అనుమతిస్తే. నీ వొంటి మీద అడ్డున్నవాటిని కూడా తొలగించి,నీ పరువాలను దోచేస్తా””వుమ్.ఎవ్వరో ఇటే వస్తున్నారు.ఏమి కావాలో చెప్పండి””ఇద్దరికీ సరిపడేలా పాట్ కాఫీ పంపించు””వచ్చి పదినిమిషాలు కాలేదు.అప్పుడే బుట్టలో ఎవ్వరి పడేశావు పెళ్ళికొచ్చినోళ్ళను. రూములోకి ఎవ్వరని తెచ్చావు.యంగా? మిడిలా?ఒల్డా””అరే రాధా అలాంటిదేమిలేదు.ఆమె మాచెల్లెలి అత్తగారు.ఓకేనా”అన్నాడు.ఆడోళ్ళు ముందు పుట్టి ఆపై అనుమానం పుట్టింది.అలాగే నంటు ఫోను పెట్టింది. ఊరెళ్ళేలోపు ఎలాగైనా సరే నివేదిత పొలాన్ని దున్నాలని డిసైడ్ అయ్యాడు.ఇంతలో బాతు రూము నుండి ఫ్రెష్అప్ అయ్యిన సునందమ్మ బయటికొచ్చి, అద్దం ముందు కూర్చొని ముఖం టవలుతో మరోదఫా తుడుచుకుంది, బ్యాగులోని కిట్ తీసి.ముఖానికి మెరుగులు దిద్దుకుంది. లైటుగా ముఖానికి పౌడరద్దింది. ఐబ్రో పెన్సిలుతో కనుబోమ్మలను నీటుగా విల్లు ఆకారంలో కనతల చివరవరకు దిద్దింది. కాజల్ స్టిక్ తీసి కనురెప్పలకు కాటుకనుదిద్దుకుంది, కనురెప్పలంచు లెంబడి పొడగ్గా కాటుక దిద్దింది. నుంచొని తన చీర కట్టుకుని చూసుకుని, కుచ్చిళ్ళను బొడ్డుకిందికి జరిపి సరి చేసింది. మళ్ళి కూర్చొని, జడను ముందు కేసుకుని, దువ్వెనతో తలను సరిచేసుకుని, జడను విప్పి, కూని రాగంతీస్తూ జడను అల్లి విసురుగా వెనక్కేసింది. హ్యాండు బ్యాగునుండి తిలకం స్టిక్కరుతీసి,నుదిటి మీద కనుబొమలకు సెంటరు చూసి పెట్టుకుంది. “ఉహు వుహూ”అని కూనిరాగంతీస్తూ వెనక్కి తిరిగిన సునందమ్మ సోఫాలో దివాకర్ను చూసి అవాక్కయ్యింది. అలవాట్లో పొరబాటు. బాతురూమునుండి బయటి కొచ్చిన సునందమ్మ అల్లుడున్నాడనే విషయం జ్ఞప్తికి లేక ,ఇంట్లో ఒంటరిగా వున్నప్పుడు ఎలా వుంటుం దో అలా ప్రవర్తించింది. సోఫాలో కూర్చుని తన్నేచిన్న దరహాసాన్ని పెదాలపై అలుముకుని చూస్తు న్నాడు. సునందకు బోలెడంత సేగ్గేసింది. “చీ చీ ఇదేమిటి ఇంత బుద్ధి తక్కువగా ప్రవర్తించానేమిటి. అలంకరణ అనగానే మా ఆడోళ్ళకు కింద పైన ముందేనుక కనపడదు.అల్లుడే మనుకున్నాడో నడి వయస్సులో అత్తకు ఈ పడుచు వయ్యరాలెందుకు అనుకున్నాడేమో. అల్లుని ఎదురుగా తన చేష్టలు గురుతోచ్చి సునందమ్మ చెంపల్లో చెంగల్వలు పూచాయి.అయినా ఆడది-అలంకరణ కవల పిల్లలాంటివి అనుకుంది” .క్రిష్ణ అత్త వైపు చూసి, “రా అత్తయ్యా వచ్చి ఇలా కూర్చో ఏమిటి సంగతులు” అంటు మాట కలిపాడు”. దివాకర్కు పక్క నున్న సోఫాలో కూర్చుంది. “ఏమున్నాయి నీవే చెప్పాలి.ఏదో బిజినెస్ మొదలెట్టావంటా ..ఎలా వుంది. వీలుంటే మీ బావను కూడా వ్యాపారంలో కలుపుకో” అంది.”అలాగేనత్తయా.బావనడుగు. ఆయన ఒకే అంటే మీ ఊరు దగ్గరలో గ్రామాలన్నింటికీ కలిపి ఒక బ్రాంచి ఆఫీసుమీ ఊర్లో పెడదాం””అలాగే అల్లుడు’అంది కృతజ్ఞాతాపూర్వకంగా చూస్తూ. ఒకరి వలన మనకు వ్యక్తిగతంగా లాభం కలిగిన, ప్రయోజనం కల్గిన, మేలు జరిగిన వెంటనే ఆ మనిషి మీద మనకు విపరీతమైన ప్రేమ ,అభిమానం ఆనివేదితన కల్గుతాయి. ఇప్పుడు అల్లుడలా మొగుడుని తన వ్యాపారంలో కలుపు కోవటానికి సమ్మతించగానే పైన చెప్పిన మూడు భావనలు సునందమ్మ గుండెల్లో తిష్ట వేశాయి. దివాకర్ వైపు ఆనివేదితనగా, ఇష్టంగాచూసింది. మునుముందు వారి మధ్య పెనవేసుకోబోయే దానికి పునాది గట్టిగా పడింది.ముందు ముందు వారిద్దరి బంధం మామూలు స్థాయి దాటి ఫెవికాల్ వేసి అతికించి నట్లు బలపడం ఖాయం. మరోఅత్త అల్లు ళ్ళ శృంగార క్యావానికి తొలిరంగం సిద్ధమైంది.ఇంతలో కాలింగు బెల్ మోగింది. వెళ్లి తలుపు తీసాడు. సర్విష్ బోయ్ కాఫీ పాట్ కప్పులు,సాసర్లు స్పూన్లు, షుగరు క్యుబ్సువున్న ట్రే తెచ్చి టిపాయ్ పై పెట్టాడు. “సర్వు చెయ్యమంటారా సర్” కొద్దిగా ముందు కొంగి వినయంగా అడిగాడు.”నో థ్యాంక్స్. మేము చేసుకుంటాం”.”ఒకే సార్”అంటు తలుపేసి బోయ్ వెళ్ళాడు.దివాకర్ అత్త వైపు నవ్వుతూ చూసి. “అత్తయ్యా స్ట్రాంగా లేక లైటా””స్ట్రాంగే”దివాకర్ రెండు కప్పుల్లో కాఫీ రెడి చేసి ఒక కప్పు అత్త వైపు చాపాడు. సునందమ్మ కప్పు తీసుకునేటప్పుడు ఆమె చేతివేళ్ళ సుతలు దివాకర్ వేళ్ళకు తాకాయి. అదేమిటో వేళ్ళస్పర్శకు అనుకోకుండా యిద్దరి వొంట్లో ఓ రకమైన వింత అనుభూతి కల్గింది. ఇద్దరి తనువుల్లో ఒకరకమైన జల్లుమన్నఫీలింగు. మనసు మూలల్లో ఎక్కడో ఒక అలౌకిక మధురభావన పుట్టింది. ఇద్దరు ఒకర్నొకరు కళ్ళలోకి చూసారు. ఒక నిమిషమలా కళ్లార్పకుండా తమకు తెలియ కుండానే చూసుకున్నారు. ఒకరికళ్ళనుండి మరొకరి కళ్ళలోకి ఎదో తెలియని విద్యుతాయస్కాంత తరంగాలు ప్రసరించి నట్లయ్యింది. ఇద్దరి మనసులో ఎదో తెలియని కలవర మైంది. ఇద్దరి గుండెల్లోఎదో తెలియని తటబాటు, తబ్బిబ్బు. సునందమ్మ చటుక్కున కళ్ళుదింపుకుంది. రెండు గుక్కలు కాఫీ తాగింది. ఒక రకమైనచిమ చిటిక్కుమంటే విన్పించే నిశ్శబ్దం గదిలో. ఎందుకో ఏమో అప్రయత్నంగా మళ్ళి కళ్ళెత్తి చూసింది. దివాకర్ ఇంకా అత్తవైపే సూటిగా చూస్తూ కాఫీ చప్పరిస్తున్నాడు. దివాకర్ కళ్ళలో ఏదో తెలియని ఆకర్షణనుంది. అల్లుని చూపుల్లో ఏదోమాయ వుంది. చూపులు తప్పిం చాలని మనస్సులో అనుకున్నా అదేమిటో చూపులు మరల్చలేకున్నది. అల్లుని చూపుల్లో చూపులు కలిపేసింది. అలా అల్లుని కళ్ళలోకి చూస్తూ కాఫీ తాగుతుంటే మత్తుగా గమత్తుగా వుంది. ఇద్దరి గుండెల్లో అలజడి. గదిలో ఒకమగ ఆడ అలా ఏకాంతంగా వుంటేతప్పని సరిగా ఇలాంటి సంఘటనలు, అంటే అనుకోకుండా చూపుల్లో చూపు కలిపే సంఘటనలు జరుగుతాయి.కొన్ని సంఘటనలు రెండు మూడు సార్లు రిఫిట్ అయ్యి వారి మధ్య బంధం బలపడి ఇద్దరు ఒకటవ్వుతారు. కొన్ని సంఘటనలు నీటి బుడగ ల్లా పేలి అక్కడితో ఆగిపోతాయి. ఇక్కడ దివాకర్ సునందమ్మ మధ్య బంధం తొడబంధంగా మారడం తధ్యం. వాళ్లోచ్చిన పెళ్లి అయ్యేలోపు వీళ్ళిద్దరి బంధం రావి చెట్టు, వేప చెట్టులా పెనవేసు కోవడం ఖాయం. అత్తా అల్లుళ్ళ రతికేళిని చూసే అదృష్టం ఆ గదికి, అత్తాల్లుళ్ళ నగ్న దేహాలను తాకే మోసే అదృష్టం ఆ పరుపుకు, అత్తా అల్లుళ్ళ నగ్న అందాలను కళ్లార్ప కుండ చూసి తరించే అదృష్టం గదిలోని లైట్లకు కల్గబోతున్నది . ఇదినిజం. అలా ఒకరి కళ్ళోలోకి ఇంకొరు తపనగా, కోరికగా చూస్తూ కాఫీ తాగారు. స్వయానా అక్క అత్తతో ఇలా ఒక విచిత్ర మైన పరిచయం ఏర్పడుతుందని కలలో కూడా అనుకోలేదు, సునంద కూడా డిటో. జీవితంలో అంతే అనుకోకుండా మనకు తెలిసన వారితో అప్పటి వరకు ఉహించని, మనస్సులో తలవని బంధాలు, అనుబంధాలు ఏర్పడుతాయి. కొన్ని సుఖాంతం కొన్ని విషాదాంతం అవుతాయి. మాట్లల్లో చెప్పలేని భావనలను, మనస్సులోని అంతరంగాన్ని కళ్ళు మౌనంగానే అవతలి మనిషికి అవగతం చేస్తాయి. కొందరాడాళ్ళు ముఖం కనపడకుండా ముసుకేసుకుని వున్నా వాళ్ళు మన వైపు సూటిగా చూసినప్పుడు, ఆకళ్ళు అయస్కాంతంలా మన మనస్సును మనకు తెలియకుండా లాగేసు కుంటాయి. చూపులు మరల్చాలన్న మరల్చలేము. అలా గుడ్లప్పగించి చూస్తూ వుండి పోతాం. మనలో తెలియని కలవరపాటు కల్గుతుంది. గుండెల్లో ఎదో చెప్పలేని గడిబిడి జరుగుతుంది. ఇలా ఎదో చెప్పలేని అవస్థలో మనముండగానే చూపులు తిప్పేసుకుని తుర్రు మంటారు. ఇకా రాత్రి వరకు ఆ చూపులు వెంటాడు తుంటునే ఉంటాయి. ఒక్కోసారి రెండు మూడు రోజులు అలామదిలో మెదిలి నిద్ర లేని రాత్రులు గడుపు తారు. ఒక ఆడది ఒక మగాణ్ణి ముగ్గులోకి దింపాలంటే కళ్ళచూపులే చాలు. అందుకే ఆడదానికై ఎన్నో యుద్దాలు జరిగాయి. మునుముందు జరుగుతాయి కూడా.జరుగుతూనే ఉంటాయి.ఇద్దరి మధ్య నెలకొన్న మంచుగడ్డలాంటి మౌనాన్ని సునందమ్మే మొదట బద్దలు కొట్టింది.”ఏం టల్లుడు మాకు పప్పన్నం ఎప్పుడు పెడతావు” . “ఇప్పుడే కదత్త చదువైమ్ది. బిజినెస్ ఒకగాడిలో పడినాక చేసుకుంటా. అప్పుడే పెళ్ళికి తొందరేముంది””అవున్లే .ఇప్పుడు మీ కుర్రాళ్ళకు పెళ్లికేమి తొందర. పెళ్ళయ్యాక పెళ్ళాంతో చేసేవన్నీ పెళ్ళికి ముందే అనుభవించేస్తుంటే పెళ్ళెందుకు, పెళ్లామేందుకు” అల్లున్ని ఉడికిస్తూ అంది.”పో అత్తా నీవు మరీను”ఆన్నాడు బిడియంగా. అత్త అలానేరుగా మ్యాటరులోకి దిగితే కాస్త ఇబ్బందిగా అన్పించింది.”అవును హైదరాబాదులో అమ్మాయిలు బాగా ఫాస్టు ఆటగా. మరి నీకేవ్వరు గర్ల్ ఫ్రెండ్సు లేరా?వుండే వుంటారు లే. అందులో ఎవ్వర్నన్న పెళ్లి వరకు తెచ్చావా లేక బెడ్ వరకే పరిమితమా”దివాకర్కు గొంతులో పచ్చి వెలక్కాయ ఇరుక్కున్నట్టయ్యింది. అమ్మ వయస్సున్న అత్తతో, అప్పటివరకు అంత చనువుగా లేని ఆమెకు ఏమని రిప్లై ఇవ్వాలో అర్థం కాలేదు. బదులేమీ ఇవ్వక మౌనంగా వుండి పోయాడు. గతంలో దివాకర్ను సునందమ్మ ఎన్నో సార్లు కలసిన ఇద్దరి మధ్య మామూలు పలకరింపులు పొడి పొడిగా తప్ప ఇంత సన్నిహితంగా మాట్లాడింది లేదు. ఇద్దరి మధ్య ఏర్పడిన ఏకాంత సాన్నిహిత్యం కొత్త దారులు తొక్కుతున్నది.”అబ్బే అలాంటి దేమి లేదు” గొంతు పెగల్చుకుని చెప్పాడు.”అంటే అసలు గర్ల్ ఫ్రెండ్సే లేరనా?పెళ్ళివరకు రాలేదనా. అయినా కంటికి నదురుగా కన్పిస్తున్న నీ లాంటి అందగాడిని ఏ ఆడపిల్ల వదులుతుందబ్బా”అత్త మాటలు దివాకర్ను మరింత ఇరకాటంలోకి నెట్టాయి. దివాకర్ కూడా అత్త చొరవ చూసి ధైర్యం వచ్చింది.”హీ హీ.అది అది వున్నారు కాని పెళ్ళి వరకు రాలేదు. నీవన్నట్లు ఫుడ్డు-బెడ్డు వరకే. కాలేజయ్యాక కలిసిందేలేదు .ఎవ్వరికి వారు యమునా తీరే”.అల్లునితో అలా మాట్లాడుతుంటే సునందమ్మకు ఎదో హాయిగా వుంది. గమ్మత్తుగా వుంది. కుర్రాడితో అలాంటి విషయాలు మాట్లాడు తుంటే సునందమ్మ మనసులో ఉల్లాసంగా ఉంది. వొంట్లో కూడా ఒక రకమైన పులకింతగా వుంది.”ఏలాంటమ్మాయి కావాలనుకుంటున్నావో చెప్పు. నాఎరికలో ఎవ్వరైనా వుంటే సిఫారస్సు చేస్తా”దివాకర్ అత్త కళ్ళలోకి ఒక నిమిషం సూటిగా కన్నార్పకుండ చేసాడు. ఆ చూపులు సునందమ్మ గుండెలో గుబులు రేపింది. మెదడు పొరల్లో ఏదో చిన్న కలవరం.ఇంకా ఉంది.

మొగుడికి ఆరాటం ఎక్కువ పోరాటం తక్కువ

        ఈ సృష్టిలో అందరికంటే అందమైన ఆడది ఎవరు?” అని అడిగితే, “పక్కోడి పెళ్ళాం.” అన్నాడట ఎవడో. అలాగే కొంతమంది కాంతామణులకి తమ భర్త కంటే, ఎదురింటావిడ భర్త పోటుగాడిలా కనిపిస్తూ ఉంటాడు. తన సొంతం కానిది ఎప్పుడూ అద్భుతం గానే ఉంటుందేమో.మామూలు రోజుల్లోనే విజయవాడ బస్ కాంప్లెక్స్ ఎలా ఉంటుందో మీకు తెలుసు. అలాంటిది, పెళ్ళిల్ల సీజన్ లో ఇంకెలా ఉంటుందో ఊహించుకోండి. అలాంటి సీజన్ లో, ఓ రాత్రి తొమ్మిది గంటలకి ఆటోలో దిగారు తులసి, యోగేష్ లు తమ లగేజ్ తో. లోపలకి వెళ్తూ అంటుంది తులసి “మీరు లేకుండా ఒక్కదాన్నే వెళ్ళలేనండీ. ప్లీజ్, అర్ధం చేసుకోండి.” అని. “ఏం చేయాలే మరి, రెండూ ముఖ్యమైన పెళ్ళిల్లే. కంపల్సరీగా వెళ్ళాలి. ఒకే ముహూర్తం. ఏం చేయాలి చెప్పు.” అంటూ ఉండగా, ఎవరో డేష్ ఇచ్చారు అతన్ని. ఉలిక్కిపడి చూస్తే, డేష్ ఇచ్చిన వాడు రాము. యోగేష్ క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అతను. భార్య సరిత తో పాటూ ఉన్నాడతను. “ఒరేయ్..” అంటూ గట్టిగా కౌగిలించేసుకున్నారు ఒకరినొకరు. వారి వారి భార్యలు “ బావున్నావా అన్నయ్యా?” అంటూ ఎదుటి వాళ్ళని పలకరించేసారు. “ఎక్కడకి రా?” అన్నాడు యోగేష్. “నేను వైజాగ్ కి, తను హైదరాబాద్ కి.” అన్నాడు రాము. తులసి యోగేష్ వైపు చూసింది నవ్వుతూ. యోగేష్ కూడా నవ్వుతూ “సరిపోయిందిరా, నేను హైదరాబాద్ కి, తను వైజాగ్ కి వెళుతున్నాం. నీది కూడా పెళ్ళిల్ల ఎఫెక్టేనా?” అన్నాడు. “అవునురా బాబు. ఒకేసారి రెండు పెళ్ళిల్లు. పంచుకోక తప్పింది కాదు.” అన్నాడు రాము. యోగేష్ “హమ్మయ్య..” అని, తులసి తో “ఒక్కదాన్నే వెళ్ళలేనని అన్నావుగా. ఇక మీ అన్నయ్య కంపెనీ ఇస్తాడులే.” అన్నాడు. “నాదీ సేమ్ ప్రోబ్లమ్ రా బాబూ. కాస్త నీ చెల్లిని జాగ్రత్తగా చూసుకో.” అన్నాడు.బస్ ల టైమ్ అయిపోతూ ఉండడంతో బై బై లు చెప్పేసుకొని ; యోగేష్, సరితలు హైదరాబాద్ బస్…రాము, తులసిలు వైజాగ్ బస్ ఎక్కేసారు. మనం రెండు బస్సులూ ఒకేసారి ఎక్కలేం కాబట్టి, ప్రస్తుతం యోగేష్, సరితలను ఫాలో అవుదాం.లగేజ్ లను పైన రేక్ లో సర్దేసుకొని సెటిలయ్యారు ఇద్దరూ. యోగేష్ తన సీట్ లో కంఫర్ట్ గా ఎడ్జస్ట్ అవుతూ, సరిత వైపు చూసి నవ్వి “మ్..హౌ ఈజ్ లైఫ్?” అన్నాడు. ఆమె నవ్వి “ఓకే, గోయింగ్..” అంది. అతను అటెండర్ ని పిలిచి, బ్లాంకెట్స్ తెప్పించి, ఆమెకి ఒకటి ఇచ్చి “రాత్రి బాగా చలి ఉంటుంది.” అన్నాడు. అతనిలో ఆమెకి నచ్చేది అదే. కేరింగ్. రాము ఎప్పుడూ అంత కేరింగ్ గా ఉండడు. చాలా సార్లు అతనితో చెప్పేది, యోగేష్ ని చూసి నేర్చుకోమని. యోగేష్ కి సరితలో, పెద్దగా మాట్లాడకుండా, చిన్న చిన్న ఎక్స్ ప్రెషన్స్ తో తన భావాలను చెప్పడం నచ్చుతుంది. బడబడా వాగే తన భార్యకి చాలా సార్లు చెప్పేవాడు, సరితను చూసి చిన్నగా మాట్లాడడం నేర్చుకోమని.ఇంతలో, బస్ లోని టీ.వీలో ఏదో తెలుగు మూవీ మొదలయ్యింది. బస్ లో అందరూ ఎంజాయ్ చేస్తుంటే, సరిత మాత్రం కిటికీ నుండి బయటకు చూడడం గమనించి, “ఏంటీ! సినిమా చూడవా?” అని అడిగాడు యోగేష్ సరితని. అతని వైపుకి తన చూపుని మరల్చి “అది ఆల్ రెడీ చూసేసాను. మరోసారి చూడాలంటే బోర్. నువ్వు ఎంజాయ్ చెయ్ అన్నయ్యా.” అంది. అతను నవ్వేసి “నీకు రెండోసారి చూడాలంటే బోర్. నాకు అసలు సినిమాలు చూడడమంటేనే బోర్.” అన్నాడు. ఆమెకూడా నవ్వేసి “సరిపోయింది, అయితే ఇద్దరికీ బోర్ తప్పదన్నమాట.” అంది. “ఓకే, బోర్ కొట్టకుండా ఇద్దరం కబుర్లు చెప్పుకుందాం.” అన్నాడు యోగేష్. “సరే..” అంది సరిత. “ఓకే, ఏ టాపిక్?” అన్నాడు యోగేష్.“నీ ఇష్టం.” అంది సరిత.“నాకు ఇష్టమైన టాపిక్ ఆడాళ్ళకు ఇష్టముండదులే.” అన్నాడు యోగేష్.“పరవాలేదు చెప్పు.” అంది సరిత.“మ్…రొమాన్స్.” అన్నాడు యోగేష్. ఒకసారి అతన్ని సూటిగా చూసి, ఫక్కున నవ్వి అంది సరిత “ఆ టాపిక్ ఆడాళ్ళకు ఇష్టముండదని ఎందుకు అనుకుంటున్నావు?” అని.“ఏమో మరి, కొందరిని చూస్తే అలా అనిపించింది. అయితే నీకు ఇష్టమేనా!” అన్నాడు యోగేష్.“చాలా ఇష్టం. కాకపోతే ఇంతవరకూ మాట్లాడడానికే ఎవరూ దొరకలేదు.” అంది సరిత.“ఇప్పుడు నేను దొరికాను కదా.” అన్నాడతను. సరిత అతనిని చూసి చిన్నగా నవ్వింది. ఆ నవ్వడంలో కాస్త చిలిపితనాన్ని మిక్స్ చేస్తూ. అది గమనించిన అతను, కాస్త అడ్వాన్స్ అయ్యాడు.“నిజానికి నాకు ఇష్టమైన టాపిక్ అది కాదు. కాస్త మర్యాద కోసం అలా చెప్పాను.” అన్నాడు.“అవునా! మర్యాద కోసం కాకుండా అయితే ఏం చెప్పేవాడివి?” అంది.అతను కాస్త ఇబ్బందిగా కదిలి, “చెబితే నువ్వు తిట్టకూడదూ, తిట్టుకోకూడదు.” అన్నాడు.ఆమె నవ్వేసి “నో ప్రోబ్లమ్.” అంది.“ప్రామిస్!?” అన్నాడు అతను చేయి చాచి.“అబ్బా, ప్రామిస్.” అంది అతని చేతిలో చేయి వేస్తూఅతను ఆ చేతిని అలాగే పట్టుకొని “అయితే చెప్పేనా?” అన్నాడు.ఆమె తన చేతిని అలాగే ఉంచి “అబ్బా, చెప్పొచ్చుకదా..” అంది.అతను ఆమెకి దగ్గరగా జరిగి, ఆమె చెవిలో “సెక్స్..” అని చెప్పి, ఆమె మొహం లోకి చూసాడు.ఆమె నవ్వుని పెదవులు బిగించి నొక్కిపెట్టింది. అతను ఆమె చేతిని చిన్నగా నొక్కుతూ “చెప్పు, ఆ టాపిక్ నీకు ఇష్టమేనా?” అన్నాడు. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. అతను ఇంకాస్త దగ్గరకి జరిగాడు. అతని మోచేయి ఆమె స్థనాన్ని తాకుతుంది. ఆమె కాస్త సర్ధుకొని కూర్చుంది. ఇబ్బంది పడి సర్ధుకుందో, కేజువల్ గా సర్ధుకుందో అతనికి అర్ధం కాలేదు. ఆమె చెయ్యి మాత్రం అతని చేతిలో అలాగే ఉంది. ఒక నిమిషం మౌనంగా ఉండి, తన మోచేతితో ఆమె స్థనాన్ని కాస్త నొక్కుతూ “చెప్పొచ్చుగా సరితా, ఇష్టమేనా?” అన్నాడు. “ఊఁ..” అంది ఆమె.“మ్…అయితే సెక్స్ ని బాగా ఎంజాయ్ చేస్తావా?” అన్నాడు యోగేష్. ఆమె కాస్త సిగ్గుగా నవ్వింది.“చెప్పు ప్లీజ్.” అన్నాడు. “ఊఁ..” అంది ఆమె.“ఫోర్ ప్లే..?” అన్నాడతను. ఆమె అతని వైపు చూసి తల దించుకుంది.“చెప్పు సరితా! సెక్స్ కి ముందు ఎలాంటి ఫోర్ ప్లే కావలి నీకు?” అన్నాడు.అప్పటికి కాస్త బిడియం వదిలి “నువ్వయితే ఎలాంటి ఫోర్ ప్లే చేస్తావు?” అంది.“మ్..అది చెప్పడం కష్టం. అక్కడ ఉన్న అమ్మాయిని బట్టి, మారిపోతుంది.” అన్నాడు.“పోనీ, ఎవరినో ఒకరిని ఊహించుకొని చెప్పు.” అంది సరిత.అతను ఆమె చేయి వదిలేసాడు. వదిలేయగానే, ఆమె చేయి అతని తొడపై పడింది. అతను ఆమె తొడపై చేయివేసి “ఎవరిని ఊహించుకోవాలో నువ్వే చెప్పు.” అన్నాడు.ఆమె కాస్త టెన్షన్ గా “ఏమో బాబూ, నీ ఇష్టం.” అంది.అతను ఆమె తొడపై తన చేతితో కాస్త ప్రెషర్ పెంచి “అబ్బా…చెప్పొచ్చుగా!” అన్నాడు.ఆమె అతని వైపు చూసింది. ఆ చూపులో అలజడి కనిపిస్తుంది. దానిని గమనిస్తూ, “పోనీ, నిన్ను ఊహించుకోనా!?” అన్నాడు. ఆమె తల దించుకుంది.అతను ఆమె తొడపై చిన్నగా వేళ్ళతో నొక్కాడు. ఆమె తొడలు చిన్నగా కంపించడం అతను గమనించాడు. ఆ చేతిని కాస్త కిందకి జరిపి, ఆమె మోకాలిని పట్టుకున్నాడు. ఆమె కాస్త ఇబ్బందిగా కదిలి “ప్లీజ్, ఇక ఆపేద్దాం.” అంది. అతను ఆమె మోకాలిపై నుండి చేతిని వెనక్కి తీసుకున్నాడు. ఇప్పుడు మళ్ళీ అతని మోచేతికి ఆమె స్థనం తగులుతుంది. ఆమె చేయి మాత్రం అతని తొడపై అలాగే ఉంది.అతనికి కూడా శరీరం చిన్నగా వణుకుతుంది. ఇంకా అడ్వాన్స్ అయితే ఆమె ఏమనుకుంటుందో అని భయపడ్డాడు. కానీ అతని మోచేతికి తగులుతున్న ఆమె మెత్తదనం, అతన్ని ముందుకు వెళ్ళమంటుంది. ఒక ఐదు నిమిషాలు అలాగే ఉండి, తన మోచెత్తో ఆమె స్థనాన్ని నెమ్మదిగా నొక్కాడు. ఆమె ఏమీ అనలేదు. కాస్త ధైర్యం వచ్చింది అతనికి. ఈసారి కాస్త గట్టిగా నొక్కాడు. ఆమెలో చిన్న కదలిక. మోచేతిని అలాగే ఉంచుతూ, అరచేతిని ఆమె తొడపై వేసి చిన్నగా నొక్కాడు. అతని తొడపై ఉన్న ఆమె చేయి కాస్త కదిలింది. అతను ఆమె తొడను నిమరసాగాడు. ఆమె నెమ్మదిగా ఊపిరి తీసుకుంటుంది. తొడల మధ్య జిల మొదలయ్యినట్టుంది. దాంతో కింది పెదవిని ముని పంటితో నొక్కి పట్టుకుంది. అతను ఆమె తొడపై చేయి తీసేసి, ఆమె భుజాల చుట్టూ వేసి దగ్గరకి లాగాడు. వంట్లో బలం లేనట్టు ఆమె అతనిపై వాలిపోయింది. నెమ్మదిగా ఆమె భుజంపై నుండి చేతిని జార్చి, కాలర్ బోన్ కింద, స్థనం పైభాగంలో చిన్నగా నొక్కాడు. ఆమె మరి కాస్త ఒరిగింది. ఈ సారి ఆమె స్థనంపై తన అరచేతిని బోర్లించి, నెమ్మదిగా నొక్కాడు. ఆమె గబుక్కున స్పృహ లోకి వచ్చి, అతన్ని విడిపించుకొని, తన సీట్లో సర్ధుకొని కూర్చుంది. అతను ఆమె చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకొని “ప్లీజ్ సరితా..” అన్నాడు. ఆమె నెమ్మదిగా చేతిని విడిపించుకొంటూ “ప్లీజ్ యోగేష్, రాము గురించి ఆలోచించు.” అంది. అతనూ వెంటనే స్పృహ లోకి వచ్చేసాడు.ఇకపోతే, రాము, తులసి ఎక్కిన వైజాగ్ బస్ లో ఏం జరిగిందో చూద్దాం.ఇకపోతే, రాము, తులసి ఎక్కిన వైజాగ్ బస్ లో ఏం జరిగిందో చూద్దాం.ఇద్దరూ బస్ లో పక్కపక్క సీట్లు కొంత కష్టపడి సాధించి, కూర్చున్నారు. అతను సీట్లో కాస్త రిలేక్స్ గా జారబడబోతుండగా,“అన్నయ్యా! వైజాగ్ కి ఎన్నింటికి వెళతాం?” అని అడిగింది తులసి.“ఉదయం ఆరు అవుతుందనుకుంటా.” అన్నాడు రాము.“అవునా! నీ పెళ్ళి ఎక్కడా?”“నా పెళ్ళి కాదు తల్లీ. నేను ఎటెండ్ అయ్యే పెళ్ళి.”“అదేలే, ఎక్కడా?”“మద్దెలపాలెం.” అన్నాడు రాము. వెంటనే తులసి ఎగ్జైటింగ్ గా “అరే, నా పెళ్ళీ అక్కడే.” అంది. అతను ఆమె వైపు కాస్త చిరాకుగా చూసి “నీ పెళ్ళి కాదు. నువ్వు వెళ్ళే పెళ్ళి.” అన్నాడు. ఇంతలో అటెండర్ బ్లాంకెట్స్ తెచ్చి ఇచ్చాడు. ఆమె ఒక బ్లాంకెట్ ని అతనికి ఇచ్చి, “చలేస్తుందేమో, కప్పుకో అన్నయ్య.” అంది. బస్ బయలుదేరింది. ఇక్కడ కూడా కామెడీ సినిమానే వేసారు. రాముకు ఏక్షన్ సినిమాలంటే ఇష్టం. అందుకే పెద్ద పట్టించుకోకుండా, నిద్రకి ఉపక్రమించాడు. మాగన్నుగా నిద్ర పడుతుండగా తులసి అతని తొడ మీద కొడుతూ పెద్దగా నవ్వింది. రాము ఉలిక్కిపడి ఆమె వైపు చూసాడు. ఆమె అతని తొడ పట్టి కుదిపేస్తూ “సూపర్ సీన్, చూడు చూడు.” అంటుంది. రాము రెండు నిమిషాలు చూసాడు గానీ అతనికి ఏం ఎక్కలేదు. కునుకుపాట్లు పడడం, ఆమె నవ్వులకి ఉలిక్కిపడడం, దీని తోనే సరిపోయింది అతనికి. “అబ్బా! ఆ యోగేష్ గాడు ఎలా పడతున్నాడురా బాబూ!” అనుకున్నాడు. మొత్తానికి సినిమా అయిపోయింది. అతనికి ప్రశాంతంగా నిద్ర పట్టింది.మధ్యలో ఎందుకో మెలుకువ వచ్చింది అతనికి. తులసి అతని భుజంపై తల పెట్టి నిద్ర పోతుంది. నెమ్మదిగా పక్కకి జరపబోతే, ఆమె తన కుడి చేత్తో, అతని ఎడమ చేతిని మేలేసి, గట్టిగా అతుక్కుపోయింది. ఆమె మొహం వైపు చూసాడు. అమాయకంగా నిద్ర పోతుంది ఆమె. ఆమెని అలా చూసేసరికి ముచ్చట వేసింది అతనికి. కారణం, అసలైన ఆడదానిలా కనిపించింది. సరిత అలా కాదు. కాస్త ఇండివిడ్యువాలిటీ ఎక్కువ. ఈమె లాగ డిపెండెంట్ గా ఉండదు. “యోగేష్ గాడు అదృష్టవంతుడు.” అనుకొని నవ్వుకున్నాడు. తిరిగి నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ రావడంలేదు. ఇంతలో తులసి నిద్రలోనే ఒరిగిపోయి అతని వళ్ళో తలపెట్టి పడుకుంది. బస్ కుదుపులకి పడిపోతుందేమోనని, ఆమె చుట్టూ చేయివేసి పట్టుకున్నాడు. ఆమె ఆచేతిని తన గుప్పెట్లో బిగించి పట్టుకుంది. సున్నితంగా ఉంది ఆమె చెయ్యి. ఆమె అతని చేతిని పట్టుకొని, చాలా నిశ్చింతగా నిద్రపోతుంది. తన చేతిని పట్టుకొని ఒక ఆడది నిశ్చింతగా ఉందీ అంటే, ఆ మగాడి ఈగో సూపర్ గా సేటిస్ఫై అవుతుంది కదా. ఆ తృప్తి తోనే ఆమె మొహం వైపు చూస్తూ కూర్చున్నాడతను. చాలా చక్కని మొహం ఆమెది. ఎప్పుడూ ఆమెని అంత పర్టిక్యులర్ గా చూడలేదు అతను. బస్ లోని నీలంరంగు కాంతిలో ముగ్ధంగా కనిపిస్తుంది ఆమె. ఆమె ముక్కు మరీ ముచ్చటగా ఉంది. ఒకసారి తాకాలనిపించింది. కొద్దిగా తటపటాయించి, ఎలాగూ నిద్ర పోతుందిగా అని తెగించి, సుతారంగా ఆమె ముక్కుని చూడువేలితో తాకాడు. నున్నగా ఉంది. ఒక్కక్షణం ఆ వేలిని అలానే ఉంచి,తరువాత నెమ్మదిగా కిందకి దింపి, ఆమె పెదవులని తాకాడు. మృదువుగా ఉన్నాయి. అతనిలో టెంప్టేషన్ మొదలయ్యింది. ఆమె కింది పెదవిపై వేలితో రాసి, ఆ వేలిని ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. మరింత టెంప్ట్ అయ్యాడు. అతని చేయి చిన్నగా వణుకుతుంది. తన చూపుడు వేలిని, నాలుకతో తడి చేసి, ఆ తడిని ఆమె పెదవిపై రాసాడు. ఆ తడిలో ఆమె పెదవి మనోహరంగా మెరుస్తుంది. ముద్దు పెట్టుకోమని ఆహ్వానిస్తున్నట్టుగా ఉంది. ఏం చేస్తున్నాడో తెలియని స్థితిలో నెమ్మదిగా కిందకి వంగి, తన పెదవులతో ఆమె పెదవులను తాకాడు. ఆమె నుండి ఏ రియాక్షనూ రాలేదు. మెల్లగా తన కొన నాలుకతో ఆమె కింది పెదవిని తడి చేసాడు. “మ్..” అని చిన్నగా అని, మళ్ళీ ప్రశాంతంగా నిద్ర పోతుందామె. అలాగే వణుకుతూ, ఆమె కింది పెదవిని తన పెదాలతో అందుకొని, చప్పరించాడు. అకస్మాత్తుగా ఆమె కళ్ళు తెరిచి, అతన్ని చూసి, ముందు కాస్త కన్ఫ్యూజ్ అయ్యి, తరువాత చటుక్కున పైకి లేచిపోయింది. అతను ఒక్కసారిగా కంగారు పడ్డాడు. అతని గుండెలు దడదడలాడసాగాయి. ఆమె అతని వైపు ఒకసారి చూసి, తన సీట్లో సర్ధుకొని పడుకుంది. అతని గుండె దడ ఇంకా తగ్గలేదు. ఇక వైజాగ్ వచ్చేవరకూ, ఆమె అతని మీద పడకుండా జాగ్రత్త పడుతూ కునికిపాట్లు పడింది. అతనికైతే ఆ గిల్టీ ఫీలింగ్ తో నిద్రే పట్టలేదు. చివరికి వైజాగ్ లో బస్ దిగిన తరువాత, ఆమె వెళ్ళిపోబోతుంటే, “లలితా, సారీ.” అన్నాడు. ఆమె అతని వైపు ఒకసారి చూసి, ఏమీ మాట్లాకుండా వెళ్ళిపోయింది.హైదరాబాద్ లో యోగేష్ సరిత బస్ దిగేసరికి, ఉదయం ఐదు గంటలయింది. యోగేష్ సరితను అడిగాడు “పెళ్ళి ఎన్ని గంటలకి?” అని.“ఇవినింగ్.” అంది సరిత.“మరి అప్పటివరకూ!?” అన్నాడు యోగేష్.“ఏముందీ, డైరెక్ట్ గా ఫంక్షన్ హాల్ కి పోతాను. అక్కడే కాస్త రిఫ్రెష్ అయ్యి, తెలిసిన వాళ్ళు ఉంటారుకదా, కబుర్లు చెబుతూ గడిపేస్తాను.” అంది సరిత. యోగేష్ కాసేపు ఆలోచించి, “అక్కడ చాలా మంది ఉంటారు కదా, కష్టమేమో !” అన్నాడు.“మరి ఏం చేస్తాం?” అంది సరిత.“నువ్వు ఏం అనుకోనంటే, ఒక సజెషన్ చెబుతా.” అన్నాడు యోగేష్.“అనుకోవడానికి ఏముందీ, చెప్పు.” అంది సరిత.“మా కంపెనీ గెస్ట్ హౌస్ ఇక్కడకి దగ్గరలోనే ఉంది. నేను ఇప్పుడు అక్కడికే వెళుతున్నాను. నీకు అబ్జెక్షన్ లేకపోతే, వచ్చి అక్కడే రిఫ్రెష్ అవ్వొచ్చు.” అన్నాడు. సరిత అతని వైపు సాలోచనగా చూసింది. అతను కాస్త తటపటాయిస్తూ, “జస్ట్ ఫ్రెండ్లీ ఇన్విటేషన్.” అన్నాడు. ఆమె చిన్నగా నవ్వి “అక్కడ జనాల్లో ఇబ్బంది పడే బదులు, ఇదే బెటర్ అనుకుంటా.” అంది. వెంటనే అతను హుషారుగా ఒక ఆటోని పిలిచాడు. పది నిమిషాల్లో వాళ్ళు గెస్ట్ హౌస్ చేరుకున్నారు. రిసెప్షన్ లో ఏదో చెప్పి, రూమ్ కీస్ తెచ్చాడు. ఇద్దరూ ఫస్ట్ ఫ్లోర్ లో ఉన్న రూమ్ లోకి చేరుకున్నారు. సరిత ఒకసారి రూమ్ ని పరికించి చూసింది. చాలా లగ్జూరియస్ గా ఉంది ఆ రూమ్. “మ్…చాలా బావుంది.” అంది మెచ్చుకుంటూ. అతను హేపీగా నవ్వుతూ, “ప్రతీ సిటీలోనూ మా కంపెనీకి ఇలాంటి గెస్ట్ హౌస్ లు ఉంటాయి. సో ఎక్కడికి వెళ్ళినా ట్రబుల్ ఉండదు.” అన్నాడు. “నైస్.” అని, తన బేగ్ ని పక్కనే ఉన్న టేబుల్ మీద పడేసింది. బేగ్ ని ఓపెన్ చేసి, టవల్ బయటకి తీసి, అతని వైపు చూసింది. అతను వెంటనే “ఓకే, నేను బాల్కనీలో ఉంటా. నువ్వు ఫ్రెష్ అవగానే పిలు.” అని అతను బాల్కనీలోకి వెళ్ళిపోయాడు. సరిత కావలసినవి తీసుకొని బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్ళి తలుపు వేసుకుంది.రెండు నిమిషాల వరకూ అతనికి ఏమీ అనిపించలేదు గానీ, తనకి కొన్ని అడుగుల దూరంలో ఆమె బాత్ రూమ్ లో ఉందీ, పైగా ఇద్దరమే ఉన్నాం అన్న విషయం అతని మెదడుని తొలిచేయ సాగింది. పైగా రాత్రి, విందు భోజనం ముందు సూప్ లాంటి వ్యవహారం జరిగిందేమో, అతని మీటర్ కొట్టేసుకుంటుంది. ఇంతలోనే మళ్ళీ చిన్న భయం. వేళ్ళు విరుచుకుంటూ బాల్కనీ లోనే నిలబడి ఆలోచిస్తున్నాడు. టెన్షన్ తట్టుకోలేక అర్జెంట్ గా సిగరెట్ తాగాలని అనిపించింది. పేకెట్ లోపల గదిలో ఉంది. వెళ్ళాలా, వద్దా అని కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు. ఇక వెళ్ళడమే బెటర్ అనిపించి, లోపలకి అడుగు పెట్టాడు. అతని ఫేంట్ జేబులోంచి పేకట్ తీస్తుండగా, బాత్ రూమ్ తలుపు తెరుచుకుంటున్న చప్పుడు. బిగుసుకు పోయాడతను. మామూలుగా బయటకి వచ్చేసింది ఆమె. యోగేష్ పేకెట్ తీసుకొని వెనక్కి తిరిగాడు. గదిలో అతన్ని చూడగానే, షాకయ్యి అలాగే నిలబడిపోయింది ఆమె. గదిలో అతను ఉండడని ధైర్యంతోనేమో, వంటి మీద టవల్ తోనే బయటకి వచ్చేసింది. అసలే చిన్న సైజు టవల్, ఆమె స్థనాలని సగంకూడా దాచలేక అవస్త పడుతుంది. కింద అయితే, మోకాళ్ళకు అర అడుగు పై వరకూ మాత్రమే కప్పగలిగింది. సగం తెరచిన బటర్ స్కాచ్ ఐస్ క్రీం పేకెట్ లా ఉంది ఆమె. నోరూరిపోతుంది అతనికి. ఆగడం అతని వల్ల కావడం లేదు. నెమ్మదిగా ఒక్కో అడుగు ఆమె వైపు వేయసాగాడు. ఆమె కదలడానికి కూడా శక్తి లేనట్టు అలాగే నిలబడి పోయింది. ఆమెకి తన ఊపిరి తగిలేంత దూరంలోకి వచ్చేసాడతను. ఆమె వంటిపై నుండి వస్తున్న తాజాదనపు పరిమళం అతన్ని మరింత పిచ్చెక్కిస్తుంది. నెమ్మదిగా ఆమె భుజాలపై చేతులు వేసాడు. ఆమె చిన్నగా వణుకుతుంది. ఆ వణుకు ఆమె పెదవులలో మరింత ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తుంది. అతను నెమ్మదిగా ఆమె పెదవులను తన పెదవులతో తాకాడు. ఆమె సందిగ్ధంగానే తన పెదవులను కొద్దిగా తెరిచింది. అతను సన్నగా వణుకుతూ, ఆమె కిందిపెదవిని అందుకోబోతుండగా….. పెద్ద శబ్ధంతో సెల్ మోగింది. ఇద్దరూ ఉలిక్కి పడి విడిపోయారు. మోగుతున్నది యోగేష్ సెల్, రాము కాల్ చేస్తున్నాడు. అతను గబుక్కున కాల్ లిఫ్ట్ చేసాడు. అటునుండి రాము “ఒరేయ్, దిగిపోయారా?” అని అడిగాడు. యోగేష్ తడబడుతూ “ఆ…ఇప్పుడే జస్ట్..” అన్నాడు. “సరిత ఉందా?” అన్నాడు. ఏం చెప్పాలో తెలియని కంగారులో “ఆఁ..ఉంది.” అన్నాడు. “ఒరేయ్, అది ఫంక్షన్ హాల్ కి వెళ్ళి ఫ్రెష్ అవుతానంటుందేమో, వద్దని చెప్పు. అక్కడ అంత కంఫర్టబుల్ గా ఉండదు. ఎలాగూ నీ కంపెనీ గెస్ట్ హౌస్ ఉంటుంది కదా, అక్కడకి తీసుకుపో. ఫ్రెష్ అయిన తరువాత ఫంక్షన్ హాల్ లో దింపొచ్చు.” అన్నాడు రాము. అతను అలా అంటూ ఉంటే, చాలా గిల్టీగా అనిపించింది యోగేష్ కి. ఇంతలో రాము “ఒకసారి సరితకి ఇవ్వు.” అన్నాడు. అతను మౌనంగా సెల్ ని ఆమెకి అందించాడు. ఆమె కొద్దిసేపు రాముతో మాట్లాడి, సెల్ ని యోగేష్ కి ఇచ్చేసింది. అతను మౌనంగా పోయి బాల్కనీలో నిలబడ్డాడు. పది నిమిషాల తరువాత, ఆమె చీర కట్టుకొని, బయటకి వచ్చి, “నేను రెడీ, నువ్వు కూడా రెడీ అయితే, టిఫెన్ చేద్దాం.” అంది పొడిపొడిగా. అతను ఒకసారి ఊపిలి బలంగా పీల్చి, “సరితా, అయినదేదో అయ్యింది. కాస్త ఫ్రీగా ఉండు. ఏదో చిన్న చిన్న టెంప్టేషన్స్ ఉంటూ ఉంటాయి. ఈ సారి ఇలా జరగకుండా చూసుకుందాం, సరేనా?” అన్నాడు. ఆమె కాస్త రిలాక్స్ అయ్యి, నవ్వేసి “సరే, వెళ్ళి తయారవ్వు.” అంది. అరగంటలో ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చాడతను.ఇద్దరూ కిందకి వచ్చేసారు. బ్రేక్ ఫాస్ట్ చేసేసరికి పది అయ్యింది. “మ్…మరి ఫంక్షన్ హాల్ కి వెళతావా?” అన్నాడు యోగేష్. ఆమె ఆలోచిస్తుంది. “ఏమిటీ ఆలోచిస్తున్నావ్?” అన్నాడతను. “ఇప్పుడు అక్కడకి వెళ్తే సాయంత్రం వరకూ బోర్. ఏం చేయాలా అని ఆలోచిస్తున్నా.” అంది. అతను నవ్వుతూ “నాదీ అదే పరిస్థితి.” అన్నాడు. ఆమె రెండుక్షణాలు ఆలోచించి “ఎక్కడికైనా వెళదామా?” అంది. “మ్…ఎక్కడికెళదాం!?” అని ఆలోచించసాగాడు. కొన్ని నిమిషాలు తరవాత సరిత అంది “బిర్లా మందిర్ కి వెళదామా?” అని. “గుడ్ ఐడియా, అక్కడే సైన్స్ మ్యూజియమ్, ప్లానిటోరియమ్ కూడా ఉన్నాయి. అన్నీ చూసేసరికి సాయంత్రం అయిపోతుంది. తరువాత ఎవరి ఫంక్షన్స్ కి వాళ్ళు వెళ్ళిపోవచ్చు.” అన్నాడు. ఇద్దరూ ఆటో ఎక్కి బిర్లామందిర్ చేరుకున్నారు. బిర్లామందిర్, లంచ్, సైన్స్ మ్యూజియం చూసుకొనేసరికి సాయంత్రం నాలుగయింది. టికెట్స్ తీసుకొని ప్లానిటోరియం లోకి వెళ్ళి కూర్చున్నారు. కూర్చున్న ఐదు నిమిషాలకి లైట్లు ఆఫ్ అయ్యాయి. కళ్ళు పొడిచినా కనిపించనంత కారు చీకటి అలముకుంది. భయంగా యోగేష్ చెయ్యి గట్టిగా పట్టేసుకుంది సరిత. ఇంతలో స్పీకర్స్ నుండి కామెంటరీ వినబడసాగింది. స్రీన్ పైన నక్షత్ర మండలం విజువల్స్ కనిపించసాగాయి. సరితకు చాలా ఎగ్జైటింగ్ గా అనిపించసాగింది. ఆ ఎగ్జైట్ మెంట్ లో అతని చేతిని మరింత దగ్గరకి లాక్కుంది. అతని మోచేతికి ఆమె స్థనం మెత్తగా తగులుతుంది. అతని చేతి వేళ్లు ఆమె తొడను తాకుతున్నాయి. ఎంత కంట్రోల్ చేసుకుందామన్నా అతని వల్ల కావడం లేదు. మోచేత్తో ఆమె నిపుల్ మీద చిన్నగా అదిమాడు. అది క్రమేపీ గట్టిపడడం అతనికి అర్ధమవుతుంది. వేళ్ళతో ఆమె తొడలను సుతారంగా నిమరసాగడు. ఆమె శరీరంలో చిన్న కంపనం. లయబద్దంగా ఊపిరి పీల్చసాగింది ఆమె. ఆ చీకటీ, ఆ సాన్నిహిత్యం ఆమెలో కూడా వేడిని రగల్చసాగింది. అతని చేతిని మరింత గట్టిగా నొక్కుకుంది. మోచేత్తో ఆమె స్థనాన్ని గట్టిగా అదుముతూ, వేళ్ళతో ఆమె తొడలపై నొక్కసాగాడు. ఆమె తన చేతిని, తొడపై ఉన్న అతని చేతిపై వేసి, దగ్గరకి జరిగింది. అల్లరి చేస్తున్న అతని చేతి వేళ్ళను తన తొడల మధ్యకు జరిపింది. అతను నెమ్మదిగా నొక్కసాగాడు. ఆమె టెంప్టేషన్ ఆపుకోలేక చిన్నగా అతని భుజాలపై కొరికింది. ఆమెకి కింద తడిచేరుతున్నట్టే, అతనికి కూడా రెండు మూడు చుక్కలు కారిపోయాయి. నెమ్మదిగా ఆమె చెవిలో “వెళ్ళిపోదామా?” అన్నాడు. ఆమె “ఊఁ…” అంది. ఇద్దరూ బయటకి వచ్చేసారు. ఇద్దరకీ కాళ్ళు వణికి పోతున్నాయి. ఆటోలో గెస్ట్ హౌస్ దగ్గరకి వచ్చేసారు. దారిలో ఇద్దరూ ఒక్కమాట కూడా మాట్లాడుకోలేదు. కనీసం ఒకరిని ఒకరు చూసుకోలేదు.ఆటో నుండి దిగగానే, గబగబా గది దగ్గరకి పోయారు. యోగేష్ తలుపు తెరవగానే, ఆమె గబగబా లోపలకి పోయి మంచంపై బోర్లా పడిపోయింది. యోగేష్ తలుపు బోల్ట్ పెట్టి, వెళ్ళి ఆమె పక్కన వెల్లకిలా పడుకొని ఆమెని తనపైకి లాక్కున్నాడు. ఆమె అతని గుండెలపైకి చేరింది. ఆమె మొహాన్ని పైకి ఎత్తి ఆవేశంగా ముద్దులు పెట్టసాగాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకొని సహకరిస్తూ మైనంలా కరిగిపోసాగింది. ఆ గదిలో ఆ ముద్దుల చప్పుడూ, వేటి నిట్టూర్పులూ తప్ప మరేం వినబడడం లేదు. ఆమెని వెల్లకిలా తోసి, అలానే ముద్దులు పెట్టుకుంటూ కిందకి దిగాడు. పైట ఎప్పుడో తొలగిపోయింది. శిఖరాల మధ్య లోయ పచ్చిగా రమ్మని ఆహ్వానిస్తుంది. ఆ లోయలో నాలుకతో రాయగానే, ఆమె తమకంగా అతని తలను స్థనాలకు అదుముకుంది. ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోతూనే, అమె బంతులను చిన్నగా కొరకసాగాడు. “స్…” అంటూ తన ఛాతీని పైకెత్తుతూ కైపెక్కిపోతుంది సరిత. ఆమె అలా పైకెత్తుతుంటే, కసెక్కిపోతూ ఆమె రెండు స్థనాలనూ చేతులతో అందుకొని కసిగా నలపసాగాడు యోగేష్. అది చాలదన్నట్టు, ఆమె తన రెండుచేతులనూ అతని రెండు చేతులపై వేసింది. నాలుగు చేతులూ కలసి, ఆమె జాకెట్ కు ఉన్న ఐదు హుక్సూ విప్పేసాయి. అడ్డొచ్చిన బ్రా పక్కకి తప్పుకుంది. నిగారించిన ఆమె స్థనాలు పొగరుగా చూస్తున్నాయి. వాటి పొగరు ఎలా అణచాలా అని చూసి, నెమ్మదిగా ఒక ముచ్చికను మునిపళ్ళతో పట్టి, మరోదాన్ని రెండు వేళ్ళతో లాగాడు. “ఇస్సూ…” అంటూ మొత్తను పైకి లేపింది ఆమె. మరో చేతిని ఆమె చీర కుచ్చిళ్ళలోకి తోసాడు. గుబురుగా తగిలింది ఆమె పూపొద. దానిని దువ్వుతూ చేతిని మరింత కిందకి దింపాడు. కాలిపోతుంది ఆమె. అలాగే నలుపుతూ, ఆమె మదన ద్వారాన్ని వేళ్ళతో తెరిచాడు. “హా…హా..” అంటూ చిన్నగా మూలుగుతుంది ఆమె.